I znów ciemność otula mnie samotnością

Nie mam już nic

Minuty płyną leniwie niczym godziny

Ukojenie krąży w żyłach omijając umysł

Wyzbyłem się już całej zazdrości

Uciszyłem zmysły, zamknąłem oczy

Ukojenie krąży gdzieś w żyłach

Może to i się wyda tandetne i cienkie, ale takie ma być. Tandetne cienkie i prawdziwe. Spłynęło mi z głowy i serca i postanowiłem to zapisać :)

Dotyczy to pewnej Zołzy, która ma okropną pracę, przez którą musi mnie co jakiś czas zostawiać. Najgorsze są noce kiedy zasnąć nie mogę, myślę i tęsknię. Nie da się tego zmienić, ale ponażekać można :)

Taki to ze mnie straszny skurwiały trol, basista black metalowej kapeli, twardziel i cham, który czasem spod twardej skorupy wypuszcza z siebie wrażliwego mięczaka i tandetnego poetę :)

Za ewntualne błędy ortograficzno stylistyczne teraz i w przyszłości przepraszam, ale z dyslekcją nie wygram, a jestem zbyt leniwy aby do słownika zajżeć :)

Takim to wpisem Kudłaty wita na stronach tego bloga :)